به گزارش مجله خبری نگار، حسن محمدی هنرمند و مدیرعامل موسسه فرهنگی_هنری کتاب آرایی گفت: هنر تذهیب در سال گذشته به عنوان یکی از میراثهای بشری به اتفاق چند کشور ثبت جهانی شدهاست، که از این جهت جای خوشحالی دارد.
اما مسئلهای که در ثبت این گونه هنرها وجود دارد به نوعی به روابط سیاسی و دیپلماتیک بستگی دارد، در واقع کشورهایی عهده دار ثبت شدهاند، مانند ایران و ترکیه که در این هنر تاثیر گذار بودهاند و باید باشند.
وی افزود: در این ثبت جهانی باید یکسری از کشورها میبودند که متاسفانه در این ثبت جایگاهی نداشتهاند؛ مانند؛ افغانستان که زمانی جز ایران فرهنگی بزرگ و یکی از مهمترین مکاتب هنری (مکتب هرات) ما در عرصه تذهیب بودهاست و عراق یا کشورهای شمال آفریقا، این کشورها تذهیبهایی دارند که قابل تامل هستند. دلیل عمده این موضوع را من از مسئولین میراث فرهنگی جویا شدم که ظاهرا همین روابط سیاسی بوده است.
مدیرعامل موسسه فرهنگی_هنری کتاب آرایی بیان کرد: هر چقدر تعداد کشورها در ثبت جهانی این هنر با محوریت ایران بیشتر باشد باعث شناخته شدن بیشتر این هنر به دنیا میشود؛ بنابراین این که در انحصار یک کشور باشد زیاد موافق نیستم اگر یکم گستردهتر باشد به پیشرفت آن هنر کمک میکند البته اگر رویدادی برایش تعریف شود. مثلا؛ جشنوارههایی تعریف شود، موزههایی تاسیس شود، کتابهایی چاپ شود.
این هنرمند اظهار داشت: بعد از ثبت جهانی این هنر حقیقتا اتفاق خاصی نیفتاده، چون بعد از هر ثبتی که انجام میشود غیر از منتشر شدن خبر ثبت آن، باید اقداماتی صورت بگیرد ولی هنوز اتفاق خاصی نیفتاده ولی امیدواریم در آینده اتفاقهای خوبی بیافتد.
حسن محمدی با اشاره به برگزاری جشنوارههای خارجی و داخلی ادامه داد: کشورهای اطراف ما مثل ترکیه و کشورهای عربی جشنوارههایی برگزار میکنند که از نظر جوایز خیلی خوب و هنرمندان ما اقبال نشان دادند و شرکت میکنند و حتی در کیفیت آثار تاثیر مثبت گذاشته و یک رقابت خوبی شکل گرفتهاست. در مجموع رونق اتفاق افتاده که خوب است و جای چنین جشنوارههایی در کشور ما خیلی خالی است، البته در کشور ما یکی، دوتا جشنواره برگزار میشود مثلا دوسالانهها که همان هم هر چند سال یکبار برگزار میشود و خیلی اتفاق خاصی در جشنوارههای داخلی نمیافتد، مانند خرید آثار هنری و یا سفارش نسخههای مرقع داده نمیشود و فقط در حد برگزاری و اهدا جوایز به مقام اول، دوم و سوم است. در مجموع در این هنر هیچ حمایت دولتی وجود ندارد و به نسبت جشنوارههایی که در کشورهای عربی و ترکیه برگزار میشود و جوایزشان با جشنوارههای داخلی اصلا قابل مقایسه نیست.
وی خاطرنشان کرد:، اما خیلی خوب میشد اگر ماهم در کشور خودمان جشنوارههایی برگزار میکردیم و آثاری جمعآوری میکردیم و در نهایت همان کاری که عربها و ترکها قصد انجامش را دارند که تاسیس موزه و هویت سازیهای فرهنگی که مد نظرشان است را انجام میدادیم.